Onderdelen voor zijn drone, bevestigingsbeugels of een tashaakje voor aan de tafel. Het zijn slechts een paar voorbeelden van de talloze creaties die mechanical engineer Martin de afgelopen jaren al uit zijn 3D-printer toverde. “Het is gigantisch uit de hand gelopen”, geeft hij lachend toe. “Mijn vrienden keken laatst naar mijn vloer en zeiden alleen maar: dit meen je niet. Toen moest ik toegeven dat ik zelfs de kieren in mijn laminaat met een geprint stukje had opgevuld.”
De eerste LEGO-doos
Waar anderen in hun vrije tijd misschien een boek openslaan of Netflix aanzetten, start Martin het liefst zijn 3D-printer. “Ik weet niet beter dan dat ik altijd al van alles aan het bouwen was”, blikt Martin terug op zijn jeugd. “Ik denk dat het begon toen ik mijn eerste LEGO-doos kreeg.” Op de middelbare school werkte hij voor zijn profielwerkstuk voor het eerst met een 3D-printer, sindsdien speelt dit apparaat een centrale rol in zijn technische ontwikkeling.
Een combinatie van werk en hobby
Bij TCPM groeide zijn nieuwsgierigheid uit tot een combinatie van werk en hobby. Vorig jaar werkte hij aan een project van High Voltage Engineering, een bedrijf in Amersfoort dat machines ontwikkelt die veelal bedoeld zijn voor onderzoeksdoeleinden, voor bijvoorbeeld universiteiten en chipfabrikanten. Toen zij een 3D-printer aanschaften, hielp Martin uiteraard mee om deze in het bedrijf te integreren. De vrijheid die het biedt in ontwerpen en de nog onontdekte mogelijkheden ermee, fascineren hem mateloos.
“Bij 3D-printen hoef je geen rekening te houden met mogelijkheden voor frezen of draaien. Dat geeft ruimte voor een andere vorm van creativiteit en bespaart kosten”, licht hij de grote voordelen toe. Op dit moment werkt hij aan een project voor TCPM waarvoor hij geen 3D-printer hoeft te gebruiken, maar in zijn vrije tijd maakt deze zeker nog overuren. Sterker nog, samen met een vriend is hij een eigen onderneming gestart, waarmee ze voor de meest uiteenlopende vragen een 3D-oplossing proberen te vinden.
Van tankdop tot modeltreinen
De eigenaar van een 30 jaar oude brommer zocht een authentieke tankdop. “Bestaat het niet of is het, zoals in dit geval, lastig te verkrijgen? Dan print ik het gewoon zelf.” Vanuit dat principe tekende Martin in zijn softwareprogramma een tankdop met een zo realistisch mogelijk Honda-logo. Verder noemt hij modeltreintjes, onderdelen voor de printer zelf en vele andere uiteenlopende nuttige tools. Ter verfraaiing of voor stroomgeleiding experimenteert de engineer momenteel ook met materialen als koper en nikkel.
“Er is nog zó veel meer mogelijk”
Uiteraard hoopt hij dat zijn technische vrijetijdsbesteding bij steeds meer bedrijven geïntegreerd zal worden. Maar aangezien het nu nog veelal plastic is wat er geprint wordt, wat sneller kapot gaat, is het volgens Martin nog niet voor iedere toepassing geschikt om mee te werken. Maar hij ziet potentie: “Voor nu gebruiken we het veel om makkelijk en snel prototypes te maken, om een beeld te krijgen van hoe iets werkt, maar er is nog zó veel meer mogelijk.”