Welke landen buiten de EU erkennen of eisen een CE-markering?

De CE-markering wordt buiten de EU erkend in een groeiend aantal landen, maar de mate van erkenning verschilt sterk per land. Sommige landen accepteren de CE-markering als gelijkwaardig aan hun eigen nationale markering, terwijl andere landen het als aanvullende eis of juist als vertrekpunt voor eigen conformiteitsprocedures hanteren. Voor engineers en bedrijven die industriële producten exporteren, is het essentieel om per exportmarkt te weten welke status de CE-markering heeft. Dit artikel beantwoordt de meest gestelde vragen over de internationale geldigheid van CE-markering.

Welke landen accepteren CE-markering als equivalent voor hun eigen markering?

Een aantal landen buiten de EU heeft formele of informele overeenkomsten waarbij CE-markering wordt erkend als gelijkwaardig aan hun eigen nationale markering. Dit geldt onder meer voor Noorwegen, IJsland en Liechtenstein als lid van de Europese Economische Ruimte (EER), maar ook voor landen zoals Turkije, Zwitserland en Israël via wederzijdse erkenningsovereenkomsten (MRAs).

Zwitserland heeft met de EU een bilaterale overeenkomst waarbij producten met CE-markering in veel productcategorieën direct in de handel gebracht mogen worden op de Zwitserse markt. Turkije heeft zijn productregelgeving grotendeels afgestemd op de Europese richtlijnen, waardoor CE-markering in de meeste gevallen als equivalent wordt beschouwd. Israël erkent CE-markering eveneens voor een breed scala aan productgroepen via het Standards Institution of Israel.

Het is wel belangrijk te beseffen dat “erkenning” niet altijd betekent dat er geen aanvullende administratieve stappen nodig zijn. In sommige gevallen moet een product alsnog worden geregistreerd bij een nationale instantie, ook als de CE-markering wordt geaccepteerd.

Welke landen eisen CE-markering als wettelijke toegangseis?

Geen enkel land buiten de EU of EER eist CE-markering als formele wettelijke toegangseis voor de eigen markt. CE-markering is primair een Europese verplichting en heeft buiten de EU geen directe juridische status als verplichte markering. Toch verlangen sommige landen of importeurs in de praktijk CE-markering als bewijs van technische conformiteit, ook al is het niet wettelijk vereist.

In landen zoals Australië, Nieuw-Zeeland en bepaalde landen in het Midden-Oosten wordt CE-markering regelmatig gevraagd door inkopers of aanbestedende partijen als indicatie dat een product voldoet aan erkende veiligheidsnormen. Dit is echter een commerciële eis, geen wettelijke verplichting. De CE-markering dient in die gevallen als vertrouwenssignaal richting de koper.

Wat is het verschil tussen erkenning en eis van CE-markering?

Het verschil tussen erkenning en eis is fundamenteel. Een land dat CE-markering erkent, accepteert het als bewijs dat een product voldoet aan bepaalde technische eisen, zonder dat een eigen nationale conformiteitsprocedure nodig is. Een land dat CE-markering eist, verplicht fabrikanten om de markering te voeren als voorwaarde voor markttoegang.

In de praktijk betekent erkenning dat de CE-markering de toegang vergemakkelijkt, maar die niet automatisch garandeert. Er kunnen aanvullende eisen gelden, zoals:

• Registratie bij een nationale autoriteit of importeur
• Vertaling van technische documentatie naar de lokale taal
• Aanvullende tests voor specifieke productcategorieën
• Lokale vertegenwoordiging of aansprakelijkheidsstelling

Een eis van CE-markering, zoals die geldt binnen de EU, betekent dat het product zonder CE-markering simpelweg niet legaal in de handel gebracht mag worden. Dit onderscheid is cruciaal voor exportstrategie en risicobeheersing.

Geldt CE-markering ook in het Verenigd Koninkrijk na de brexit?

Na de brexit is CE-markering in het Verenigd Koninkrijk niet langer automatisch geldig. Het VK heeft zijn eigen markering ingevoerd: de UKCA-markering (UK Conformity Assessed). Producten die op de Britse markt worden gebracht, moeten in principe voldoen aan de UKCA-eisen en de bijbehorende markering dragen.

Er zijn echter overgangsregelingen geweest waarbij CE-markering tijdelijk werd geaccepteerd op de Britse markt. De Britse overheid heeft de deadline voor volledige overgang naar UKCA meerdere keren uitgesteld, maar in 2026 geldt voor de meeste productcategorieën dat de UKCA-markering vereist is voor markttoegang in Groot-Brittannië. Noord-Ierland heeft een aparte status: daar blijft CE-markering in veel gevallen geldig vanwege het Windsor Framework.

Voor bedrijven die zowel op de EU-markt als op de Britse markt actief zijn, betekent dit dat zij in veel gevallen twee afzonderlijke conformiteitsbeoordelingen en markeringen moeten voeren. Dit verhoogt de administratieve en technische last aanzienlijk.

Hoe verhoudt CE-markering zich tot markeringen buiten Europa zoals EAC of CCC?

CE-markering staat volledig los van markeringen zoals EAC en CCC. Deze markeringen hebben elk hun eigen wettelijke basis, beoordelingsprocedures en geografische geldigheid. CE-markering biedt geen vrijstelling van of vervanging voor deze markeringen.

EAC-markering voor de Euraziatische markt

De EAC-markering (Eurasian Conformity) is verplicht voor producten die in de handel worden gebracht op de markt van de Euraziatische Economische Unie, waaronder Rusland, Kazachstan, Belarus, Armenië en Kirgizië. De technische eisen zijn deels gebaseerd op Europese normen, maar de conformiteitsprocedure is volledig onafhankelijk en vereist betrokkenheid van een geaccrediteerde instantie binnen de EAEU. CE-markering heeft hier geen juridische waarde.

CCC-markering voor de Chinese markt

De CCC-markering (China Compulsory Certification) is een verplichte markering voor een lange lijst van productcategorieën die in China worden verkocht of gebruikt. De Chinese autoriteiten accepteren CE-markering niet als vervanging voor CCC. De beoordelingsprocedure vereist testen door Chinese laboratoria en inspectie door de Chinese certificeringsinstantie CNCA. Voor exporteurs naar China is het dan ook noodzakelijk om CCC apart aan te vragen, ongeacht of het product al voorzien is van CE-markering.

Wat moeten engineers controleren bij export naar landen die CE-markering accepteren?

Zelfs wanneer een land CE-markering formeel erkent, moeten engineers een aantal zaken grondig controleren voordat ze ervan uitgaan dat hun product zonder verdere stappen mag worden geëxporteerd. Erkenning is zelden een blanco vrijstelling.

De belangrijkste controlepunten zijn:

1. Welke productcategorieën vallen onder de erkenningsovereenkomst? Niet alle producten zijn altijd gedekt. Sommige overeenkomsten gelden alleen voor specifieke richtlijnen of normen.
2. Is de technische documentatie compleet en up-to-date? Veel landen eisen dat de EU-conformiteitsverklaring en de technische documentatie beschikbaar zijn in de lokale taal of een geaccepteerde taal.
3. Zijn er aanvullende nationale normen van toepassing? Zelfs bij erkenning van CE-markering kunnen er lokale aanvullende eisen gelden die niet door de Europese richtlijnen worden gedekt.
4. Is er een lokale importeur of vertegenwoordiger vereist? Sommige landen stellen als eis dat er een lokale verantwoordelijke partij aanwezig is, ook als het product voorzien is van CE-markering.
5. Zijn de normen waarop de CE-markering is gebaseerd actueel? Als de CE-markering gebaseerd is op verouderde normen, kan dat problemen geven bij markttoegang, zelfs in landen die CE erkennen.

Een gedegen exportvoorbereiding vraagt om productspecifieke kennis van zowel de Europese regelgeving als de eisen van het bestemmingsland. Dit is geen administratieve formaliteit, maar een technisch en juridisch vraagstuk dat direct invloed heeft op productveiligheid en aansprakelijkheid.

Hoe TCPM helpt bij CE-markering en internationale exportvraagstukken

Bij internationale export van industriële producten is kennis van CE-markering en de bijbehorende internationale equivalenten onmisbaar. Wij ondersteunen bedrijven bij het navigeren door deze complexe regelgeving, van de initiële conformiteitsbeoordeling tot de voorbereiding van technische documentatie voor specifieke exportmarkten.

Onze aanpak omvat onder andere:

• Beoordeling van toepasselijke Europese richtlijnen en normen voor uw product
• Opstellen en reviewen van technische documentatie en EU-conformiteitsverklaringen
• Advies over aanvullende markeringen zoals EAC of CCC bij export buiten Europa
• Ondersteuning bij functionele veiligheid en machineveiligheid als onderdeel van CE-traject
• Begeleiding bij exportvoorbereiding naar landen die CE-markering erkennen of aanvullende eisen stellen

Of het nu gaat om een product dat voor het eerst in de handel wordt gebracht op de Europese markt, of om een bestaand product dat richting internationale markten gaat, wij denken graag met u mee. Neem contact met ons op om te bespreken hoe wij uw exporttraject kunnen ondersteunen.